Sagrada Familia

Voor wie het interesseert: deze blog werd getypt op de nieuwe HP laptop. Joehoe! Zie je het verschil? Het is nog wel even wennen op een groter toetsenbord. Een separaat numeriek gedeelte zit rechts van het teksttoetsenbord dus mijn blogvingers moeten nogal links opschuiven. Dat mag geen probleem zijn op de drempel van dit politiek beladen jaar (😉). De coaster voor een drankje op het bureau haalde ik weg om niet in de verleiding te komen iets te nuttigen achter mijn laptop. Een van de eerste goede voornemens voor 2023!

We waren afgelopen week een dagje in Alicante-stad om iets bijzonders te zien, bij strakblauwe lucht en 21 graden Celsius. Kom er eens om! Daar staat namelijk de grootste kerststal ter wereld. De stad scoorde daarmee in 2019 een plek in het Guinness Book of World Records. Een kerststal wordt in het Spaans ‘belen’ genoemd, naar de Spaanse aanduiding van Bethlehem. Het kindeke Jezus is 3.5m groot (en schattig), zijn moeder Maria is 10m hoog en pa Jozef zelfs 17m. Baas-boven-baas. In Spanje noemt men hen La Sagrada Familia, de Heilige Familie. Dat is ook de naam van het fantasierijke bouwwerk van architect Antoní Gaudí in het centrum van Barcelona. Ik las ergens dat de basiliek uit de 19de eeuw -UNESCO Werelderfgoed- binnenkort klaar is. Eindelijk! Men biedt helikoptervluchten aan boven de basiliek en dat vind ik dan weer grote onzin. 

De heilige familie wordt in Alicante vergezelgd door de drie wijzen uit het Oosten. Dat zijn de koningen Melchior, Caspar en Balthazar, eveneens van aanzienlijke omvang. Ieder van hen is stukken groter dan Maria. Verschil moet er kennelijk zijn. Terwijl wij daar stonden te fotograferen, hoorde ik tenminste zeven talen om mij heen (ook Nederlands). De reuzenkerststal is een ware trekpleister. 

De planning van dit soort uitjes laat ik graag over aan mijn wederhelft. Zij is al jaren van de kerststalletjes. We zagen ze over de hele wereld, inclusief Nederland. Vaak tot hilariteit van de vrienden waarmee we op pad gingen. De grote engelen die door het centrum verspreid staan, vond ik minstens zo mooi. Ze zijn van dezelfde Spaanse kunstenaar als de sagrada familia: José Manuel García Esquiva, alias Pachi. Aan zijn achternaam ligt het niet. Zijn team is jaarlijks eveneens drukdoende met het bouwen van poppen voor de Fallas in Valencia. 

Enkele weken geleden installeerde het stadsbestuur reuzenkerstballen in de straten die 's avonds worden verlicht en waar je doorheen kunt wandelen. De grootste bal bestaat uit ruim 8.000 ledlampjes. Een van die kerstballen, de rode aan het einde van de Explanada, vloog onlangs in de fik. Er ontstond brand in de structuur. De bomberos (brandweerlieden) waren snel ter plaatse en kregen de vlammen zonder al te veel gedoe onder controle. De grootste kerstbal van Spanje kon daana weer gewoon aan. Op de Plaza del Ayuntamiento staat een kleinere blauwe variant. Voor deze gelegenheid is een deel van het stadscentrum autoluw gemaakt. Er wordt overigens ont-zet-tend veel gerenoveerd en geklust in dit centrum. De wandelboulevard langs de binnenhaven ligt ook helemaal open en is afgeschermd voor publiek. En dat terwijl de start van de vermaarde Ocean Race 2023 nog maar een week of drie op zich laat wachten (15 januari)! Daar hopen we dan eveneens bij te zijn.   

Op het plein voor het stadhuis vind je ook enkele delen van het kerstverhaal uitgestald, in miniatuurversie. Je ziet onder andere de vlucht naar Egypte uitgebeeld. Het verhaal gaat dat een engel verscheen aan Jozef die hem bevel geeft met Maria en Jezus uit Betlehem te vluchten om aan de toorn van Herodus te ontsnappen. Die had opdracht gegeven alle jongetjes jonger dan twee jaar te doden. Op een ander paneel zie je een jonge Maria van Nazareth die net van engel Gabriël de boodschap kreeg dat ze zwanger zou worden van de Heilige Geest en Jezus zal gaan baren. Dat verrassende nieuws gaat ze delen met haar oude nicht Isabel (wij kennen haar als Elisabeth), hoogzwanger van de latere Johannes de Doper. Te oud om nog zwanger te raken dus ook dit is een wonder. Het derde panel beeldt de geboorte van Jezus uit in de stal, met goed gekleide ezel en meer. Mooi gedaan, het bekijken waard. Op dit soort momenten komt de katholieke opvoeding wel van pas. 

We lunchten laat in een van onze favoriete restaurants in het stadscentrum: taberna El Portal. We vielen er zonder reservering binnen maar er was zowaar een tafeltje voor twee beschikbaar. Dit is zo´n stemmige plek, zeker op dit soort dagen. Sfeerverlichting, een dj die live muziek draait. De aankleding deed dit jaar Arabisch aan. Veel goud, wuivende pluimen, glimmende oosterse lampen. Aladin die rondvloog op zijn tapijt. Een oestertje met glaasje champagne voor mij, een iberico-hamkroketje voor haar, daarna een gerecht dat we deelden. Het zat er stampvol met Spanjaarden. 

In Spanje wordt vooral kerstavond uitbundig gevierd, doorgaans in familieverband. Men kent hier alleen eerste kerstdag (geen tweede). Onze postbode Carlos die zijn jaarlijkse kerstkadootje bij ons kwam ophalen, mopperde dat de feestdagen dit jaar geen vrije dagen opleveren. Daarna liepen we nog een rondje door warenhuis El Corte Ingles dat helemaal in kerstsfeer was, aten een ijsje op straat (het was nog steeds 21 graden) en togen daarna weer huiswaarts met een werkelijk prachtige zonsondergang. Bijna alle kleuren van de regenboog stonden aan de hemel. 

Afgelopen week hadden we een gezellige kerstlunch met onze vrienden Pat & Sue en voor volgende week zijn we uitgenodigd bij onze Noorse buren Bodil & Asbjörn. Op Oudejaarsavond gaan we naar onze Deense buren Jan & Bente die dan weer terug zijn op hun Spaanse honk. Vanavond gaan we thuiskoken voor onze Nederlandse vrienden Simone en Han-Dick (viergangenmenu). We zijn bofkonten met zulke mensen om ons heen!

Ik wens je prettige kerstdagen.

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?

Afgelopen maandag kregen we hier de eerste hittegolf voor de kiezen. Dat is relatief vroeg in het jaar. Dit deel van Spanje kreeg vorig jaar te maken met een hittegolf die twee weken aanhield: van eind juli tot begin augustus. Het was langdurig rond 40 graden Celsius en dat maakten we toentertijd voor het eerst mee in deze contreien. Deze week stond er veel wind die uit het zuidwesten kwam, dus over noord-Afrikaanse vlakten. Het voelde dan ook alsof er een föhn op je lichaam stond.

Mijn liefje, aka de Fitbitch, besloot haar dagelijkse 10.000 stappen te gaan zetten. De voorafgaande week was tot dan toe haar beste loopweek met in totaal 73.500 stappen ofwel ruim 50 kilometer dus dat was extra motiverend. Op maandag raadde ik het haar echter ten sterkste af; gezien de temperatuur vond ik het onverantwoord. Zelf bleef ik binnen met een goed boek. 

Momenteel lees ik ‘Shell Games. Rogues, Smugglers and the Hunt for Nature’s Bounty’ van Craig Welch. Het gaat over de illegale vangst en internationale handel in schaal- en schelpdieren die worden gevangen aan de Amerikaanse westkust. Het gaat met name om geoducks (spreek uit: ghoewieduks), een heel grote, tweekleppige mollusk in de vorm van een fallus die vooral in Azië wordt beschouwd als lekkernij. Het boek beschrijft vanuit het perspectief van de milieupolitie op boeiende wijze hoe doortrapt onderwaterstropers te werk gaan.

Zij besloot te gaan wandelen op de nieuw ontdekte wandelboulevard van Mil Palmeras, een traject dat we regelmatig samen afleggen. Het loopt kilometerslang langs de kust, met zicht op fraaie baaien. Ondanks de waarschuwing ging ze op weg… om niet veel later transpirerend en met hoogrood hoofd terug te keren. De temperatuurmeter in de auto gaf 38 graden Celsius aan, toen ze wegreed. Toen ze bij het wandelpad aankwam, stond er nog steeds 38 graden op de meter. Dat was dus ‘gewoon’ de buitentemperatuur van dat moment. Na ongeveer 1.000 stappen hield ze het voor gezien en keerde huiswaarts. Ze vertelde mij dat strandbezoekers bijna allemaal in het water zaten of stonden. Op weg naar huis gaf de thermometer zelfs 40 graden Celsius aan. Het was die dag te heet voor welke buitenactiviteit dan ook. De golfbaan waaraan we wonen, leek die dag uitgestorven. Bij dit soort temperaturen is siësta houden een verstandig tijdverdrijf. Spanje wil echter van de gewoonte af.

Het is vandaag World Tapas Day. Als het aan het Spaanse ministerie voor cultuur, onderwijs en sport ligt, wordt de Tapa UNESCO (immaterieel) cultureel erfgoed! Men is aan een campagne begonnen om dat voor elkaar te krijgen. De Semana Santa (heilige week met Pasen), het Spaanse carnaval en de tapa zijn alledrie in de race voor opname op de VN-lijst.

Deze dag wordt officieel in 22 plaatsen in heel Spanje gevierd; doorgaans wordt in grotere steden een Tapasroute georganiseerd. Zelf ben ik een grote liefhebber van die kleine hapjes. Het gaat al lang niet meer uitsluitend om patatas bravas, croquetas en albondigas. In Spanje is de tapa inmiddels in veel horecagelegenheden tot ware kunst verheven. Onlangs bezochten wij met vrienden taberna El Portal in Alicante waar we genoten van heerlijke gourmethapjes, zoals een ei op 65 graden gegaard met truffel, krokante lamszwezerik en tonijntataki. Een aanrader. Wij konden op de valreep aanschuiven. Reserveren is noodzakelijk, het is een druk bezocht restaurant.

Volgende week rond deze tijd zijn we reeds in het Vaderland aangekomen (Leo Dovente). We hoeven daar niet bang te zijn voor een hittegolf. Mijn koffer zal grotendeels bestaan uit lange broeken, sokken, truitjes en een regenjas. De zwemkleding laten we thuis. Desondanks hebben we er heel veel zin in. We maakten reeds afspraakjes met vrienden en familie en we stelden een lijst van dingen op die we gaan ondernemen. Daarop staat onder andere een Nederlandse tapasroute: haring proeven aan de viskar van Haagse Robbie en bij Simonis aan de Scheveningse binnenhaven. Vriend Ger stuurde gisteren een foto van een bordje met haringen met de vermelding dat het dit jaar weleens een lekkerder haring zou kunnen zijn dan die van vorig jaar dus dat belooft wat! We gaan ook naar Friet Atelier Den Haag van sterrenchef Sergio Herman. Hij gaat frietjes van topkwaliteit bakken van Zeeuwse aardappelrassen dus die lekkernij laat ik niet aan mijn neus voorbijgaan. De servetten zijn ontworpen en getekend door de Belgische cartoonist Kamagurka. We kijken ernaar uit.