Donderbroek

Oeps... wat gênant! En wat ongemanierd bovendien! Een scheet is een van de ongemakkelijkste en meest afgekeurde geluiden die het menselijk lichaam produceert. Daarop rust een taboe. Dat geldt zowel in de privésfeer als, eigenlijk nóg erger, in het openbaar. De dader laat zich gemakkelijk raden vanwege de rode kop. Niet van inspanning maar van schaamte. Ik denk dat Homer Simpsons, met zijn luidruchtige aanwezigheid op de bank en in de fabriek, een van de weinigen is die daaraan lak heeft. Ik herinner mij dat een ballorig klasgenootje op de lage school een keer een scheetkussen meebracht waarmee je het geluid kunt simuleren. We lagen dubbel in de klas. Wat je noemt onderbroekenlol. In het Engels heet dit een ‘whoopee cushion’, dat klinkt veel grappiger en ook beschaafder... Maar we moeten af van dat taboe.  

Er kwam recent een artikel voorbij in de Spaanse krant ‘La Verdad’ over dit verschijnsel. Een bloedserieus artikel, welteverstaan. Met wetenschappelijk onderbouwde uitspraken en een geïnterviewde Spaanse expert. Het was in eerste instantie goed voor mijn taalvaardigheid want ik wist nog niet dat een scheet in het Spaans ‘un pedo’ is. ‘Een scheet laten’ is ‘tirarse un pedo’. Geen idee of ik de uitdrukking ooit in een Spaanstalige conversatie zal gebruiken dus ik vermoed dat het woord zal worden opgeborgen in het inmiddels overvolle lEraatje van zinloze trivia. Nettere synoniemen zijn ‘flatulencia’ en ‘ventosidad’ (van ‘viento’ wind, winderigheid).

Iets eerder las ik een artikel over het woord ‘schaamlip’. Nee, niks schaamte! Onze labia zijn geen lichaamsdelen waarvoor we ons moeten schamen. Mannen hebben toch ook geen schaamballen?! De Nederlandse kunstenares Esther van der Valk startte met collega-Dolle Mina’s een actie om dat vrouwonvriendelijke woord voortaan in de ban te doen en een beter alternatief in de Van Dale te krijgen: vulvalip. Ik heb nog geen petitie voorbij zien komen. 

Van der Valk is overigens niet de eerste. In de jaren '80 van de vorige eeuw kwamen feministen in universitaire kring met het woord ‘pretlip’. Maaike Meijer, feministisch literatuurwetenschapper uit Amsterdam en emeritus hoogleraar Genderstudies, pleitte laatst nog voor dit alternatief. 

De Belgische seksuologe Goedele Liekens deed tien jaar geleden een poging met ‘trotslip’. Dit vind ik zelf minder goed gekozen. Schaamte is het andere uiterste maar waarom zou je trots zijn op een lichaamsdeel? De  afbeelding bij deze alinea is een kunstzinnige uiting van de wereldberoemde Amerikaanse kunstenares Georgia O’Keeffe. Zelf bleef ze volhouden dat het geen vulva was maar een bloemschildering. Ze maakte er tenminste 200. Ze haatte de seksualisering van haar werk. Ik beperk mij ertoe te verklaren dat bloemharten op heel veel meer kunnen lijken... 

Maar goed, scheten dus. Komkommertijd-onderwerp Numéro Uno!

Een scheet die knettert, valt vanzelfsprekend meer op dan een zachte wind. Deze harde scheten bestaan grotendeels uit doorgeslikte, geurloze lucht en ruiken daarom meestal minder sterk. Het geknetter hangt af van de natuurkundige en anatomische factoren rond je anale sluitspier. Het is vergelijkbaar met hoe een trompet werkt: lucht verlaat onder druk een nauwe opening en brengt omringend weefsel in trilling. Dat is het geluid dat je dan (soms maar niet altijd) hoort. Je sfincter (anale sluitspier) fungeert als een ventiel. Als je sluitspier strak is aangespannen of dichtgedrukt, is de opening klein. Wanneer het gas daar met kracht doorheen wordt geperst, gaat het weefsel trillen. Dat veroorzaakt dat typisch harde geluid uit de onderste regionen. Bij een heel ontspannen sluitspier kan de lucht er in alle rust geluidloos langsstromen. 

Het is goed om te weten dat winderigheid een gezonde en noodzakelijke lichaamsfunctie is: het afvoeren van gas is een van de duidelijkste tekenen dat het spijsverteringsstelsel en andere organen, goed functioneren. Sterker nog, experts zeggen dat het goed is om tussen de 12 en 25 scheten per dag te laten.  Verschillende wetenschappelijke studies bevestigen dit.

Een onderzoek van de Australische Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) heeft aangetoond dat mensen die minder dan twaalf keer per dag een scheet laten, een verstoord darmpatroon hebben. Deze barrière moet worden overwonnen, mensen!  

“Een scheet laten, wijst erop dat je een grote diversiteit aan gezonde bacteriën in je dikke darm hebt, en dat is heel gezond voor ons zenuwstelsel, immuunsysteem en endocriene systeem, voor de stofwisseling en energievoorziening, en zelfs voor de bestrijding van depressie en het verbeteren van de slaap”, aldus de Spaanse fysiotherapeut, voedseldeskundige, immunoloog en wetenschapscommunicator Xevi Verdaguer. Hij kan het weten. Hij doceert aan een Spaanse universiteit en heeft klinieken in Barcelona, ​​Madrid en Olot.

Deze specialist legt uit dat als de darmflora -de levende micro-organismen of bacteriën in de darmen en het spijsverteringskanaal- gezond is, vezels fermenteren door de werking van deze gunstige micro-organismen, waardoor zeer gezonde stoffen ontstaan. Dit zijn kortketenige vetzuurgassen zoals butyraat, acetaat en lactaat, die verantwoordelijk zijn voor de regulering van de energiehuishouding in ons lichaam. 

Daarom is het belangrijk om vezelrijk te eten. Voedingsmiddelen die je kunnen helpen je vezelinname te verhogen, zijn appels, bessen, peulvruchten, spruitjes, broccoli. Hoe meer vezels je eet, hoe meer kortketenige vetzuren en gas je produceert. Beide komen in de dikke darm terecht als je voldoende vezels eet. In ieder geval genoeg om tussen de 12 en 25 scheten per dag te laten. 

Heb je ooit gedacht dat stank een teken is dat je van binnen 'rot' bent? De geur van winderigheid hangt direct samen met je dieet en de bacteriën die in je darmen leven. Als ze stinken  als een stinkbom of een rot ei wijst dat erop dat iemand meer proteolytische bacteriën heeft, de bacteriën die dierlijke eiwitten fermenteren.

Het euvel dat aan een stinkscheet ten gronde ligt is, in extreme gevallen, schadelijk voor het lichaam en veroorzaakt een toename aan waterstofsulfide, hetgeen de onaangename geur veroorzaakt. “Als het altijd stinkt, vermoed ik dat er iets mis is”, legt Verdaguer verder uit. Want deze stank kan verband houden met de chronische aandoening fibromyalgie (wekedelenreuma), prikkelbaredarmsyndroom (spastische darm), vermoeidheid of depressie. “Wanneer de darmbacteriën uit balans zijn, raakt ook het type gas dat ze produceren uit balans.”

Aan de andere kant zijn er bacteriën die zich voeden met vezels of resistent zetmeel. Wanneer deze koolhydraten fermenteren, ontstaan ​​gassen zoals waterstof, methaan (van de koe) of CO2, die sneller vrijkomen en niet stinken. Vergeet dus niet om vezelrijk te eten en dit te combineren met lichaamsbeweging, aangezien dit de productie van geurloze gassen bevordert en daardoor grotere gezondheidsvoordelen biedt.

Verdaguer, die ook psychoneuroimmunoloog is -een discipline die de interactie tussen mentale processen, het zenuwstelsel, het immuunsysteem en het endocriene systeem bestudeert- onthult dat minder dan een dozijn scheten per dag zorgwekkend kan zijn, omdat het erop kan wijzen dat er iets mis is. “Je kunt een gebrek aan energie hebben, menstruatie- of spijsverteringsproblemen, angstgevoelens of slaapproblemen”. Hij moedigt mensen dan ook aan om het taboe te doorbreken: “We moeten scheten laten!”

Binnen de wereld van scatologische anekdotes over het menselijk lichaam is het ook belangrijk om te weten hoe je ontlasting eruitziet en wat dat aangeeft. Darmpassage is een ander, fundamenteel aspect van een gezonde spijsvertering. Het is normaal om je één of twee keer per dag te ontlasten. Minder dan één keer per twee of drie dagen ontlasten wordt beschouwd als constipatie en een teken dat er iets mis is in de darmen. Te dunne ontlasting is eveneens een probleem. 

Om de ontlasting te analyseren, bestaat er de zogenaamde Bristol Stool Scale, die het resultaat van de stoelgang classificeert op basis van vorm en grootte. 

Er zijn zeven typen, variërend van het hardst –een klein, gefragmenteerd bolletje, als een bitterbal die varieert in grootte– tot het zachtst (brijachtig); beide worden dus niet goed bevonden. Het eerste duidt op constipatie en het laatste op diarree. Idealiter zou je ontlasting langwerpig moeten zijn en gemakkelijk, met minimale inspanning, moeten worden uitgescheiden. Kijk eens wat vaker om, zou ik zeggen. 

Kortom: met het doorbreken van dit taboe zijn we gezond bezig. Winderigheid is een dagelijks mechanisch en biologisch proces dat aantoont dat de darmen hun functie vervullen en voedsel goed verwerken, zolang het geen pijn of ongemak veroorzaakt.

Sinds dit artikel staan we heel anders tegenover dit verschijnsel in Huize Barefoot... En ik heb er een dagtaak bij: tellen!