Taste is king

Blogde ik onlangs nog waarderend over Masterchef Canada op de Nederlandse televisie en over het feit dat ons een leuke zomer met dit culinaire programma te wachten stond, anderhalve week later is het reeds voorbij!? Normaliter duurt het maanden om van de Top25 naar de finale te gaan. SBS6 vertoonde de gehele 2014-2015-jaargang van Masterchef Canada echter in drie weken. (Op de website zag ik na de finale dat er meer dan 200 episodes waren; dat is 40 weken.) Nu weet ik niet of dat een inkorting is door de Nederlandse zender of dat Canada het pakket zo verkocht. Hoe het ook zij, ik voel mij als liefhebber van het programmaconcept een beetje bekocht.

Niet alleen ging men op SBS6 als een speer door deze jaargang, ook de dagelijkse episodes bleken saaier dan verwacht. Ik zag geen enkele masterclass voor de kandidaten; zij en ik leerden niets van meesterkoks. We leerden tevens weinig over hun achtergrond. De wedstrijdvorm was vaak dezelfde, de winnaar van een episode mocht altijd mee naar de voorraadkamer om een list te bedenken jegens de concurrentie waarna hij of zij de daaropvolgende episode zelf niet hoefde te koken. Voorspelbaar. Jammer.

Afgelopen vrijdag vond de finale plaats tussen David-de-betonwerker (40) en Line-de-veteraan (45). Hij heeft Portugese roots, zij Franse. Oost tegen West. 
Ze waren aan elkaar gewaagd al vond ik mijn favoriet David de beste amateurkok. Onder de amateurkoks kreeg hij de bijnaam Armchair David. Hij won namelijk vele episodes en nam aan weinig eliminatierondes deel. Hij belandde zonder al te veel kopzorgen in de finale. Line, een iets minder begenadigde kok, onderscheidde zich van hem en de andere kandidaten door haar enorme strijdlust en doorzettingsvermogen.

De beide finalisten moesten een driegangenmenu van restaurantkwaliteit koken. David bereidde tomaat op verschillende manieren (ingelegd, schuim, zoet, zout) met krokante kalfszwezerik. Line maakte surf & turf van kreeft en foie gras. David liet een vliesje op het vlees zitten: 0-1. Als hoofdgerecht maakte hij zwanehalsmosselen met buikspek van wild zwijn, zij bereidde haasfilet van eland in een sprookjesbos (een creatie van spaghetti met groente). Haar filet was te gaar: 1-0. Het toetje moest dus de beslissing brengen: David won met een variant op het favoriete citroentaartje van zijn vrouw maar hij zweette als een otter... hij vergat namelijk de pudding te koken. Het kwam goed: hij werd terecht de beste amateurkok van Canada. Die eer en de geldprijs misgunt niemand hem.

Zelf verzorgde ik afgelopen week wèl een masterclass: het schoonmaken en bereiden van calamares. De enige deelnemer aan het klasje was buurman Frans, voor die gelegenheid omgedoopt tot Polkadot Paco vanwege zijn zomerse outfit. Terwijl de bouwvakkers aan het werk waren in onze slaapkamer, maakte ik de inktvis schoon. Het driegangenmenu dat ik voor Paco's bonte avond maakte, bestond uit met tonijn gevulde avocado, gegrilde inktvis met tzatziki en rijkgevulde couscous, een ananaslasagna met verse mangosaus en bosvruchten als dessert.

Ik kocht twee grote inktvissen, inclusief ingewanden, vinnen en tentakels. De vis schoonmaken is een fluitje van een cent maar je moet even weten hoe. Je houdt de puntzak van het lichaam in de ene en de kop met tentakels in de andere hand en trekt ze zachtjes uiteen. Als je geluk hebt, komen de ingewanden en de ruggenwervel in één haal mee. Die wervel ziet eruit als een doorzichtig stukje plastic; dat is afval. Als de ingewanden niet meekomen, kun je ze met de vingers uit de zak vissen. Je kunt echter ook de puntzak opensnijden of -knippen maar dan kun je geen inktvisringen maken.

Vervolgens snijd je de tentakels los van de kop; onder de ogen voel je een soort balletje, dat is de bek van het dier en die gooi je weg. Je moet ook de vinnen lossnijden van het lichaam. Zelf besloot ik inktvisplakjes te maken, geen ringen. (Inktvisringen zijn het lekkerst als je ze frituurt.) Als laatste moet het vel van het inktvislichaam. Dat kun je het best doen met keukenpapier. Uiteindelijk houd je een witte puntzak en tentakels over. Je moet de schoongemaakte vis goed afspoelen met koud water en droog deppen. Ik zette de inktvis daarna in een marinade van olijfolie, zeezout, peterselie en knoflook een poosje in de koelkast. Paco deed het schoonmaken feilloos na en toonde daarmee zijn culinaire aanleg! Daarna was het voor hem tijd voor een Braakhekje: met een glaasje wijn in de hand genieten van de kookresultaten.

Volgende week start SBS6 met Masterchef Nieuw-Zeeland en ik zal weer verwachtingsvol voor de buis zitten.

Kaanuhdaah

Zo sprak weervrouw Willumaain ('Laatiefaainzaain') de naam van het betreffende Noord-Amerikaanse land uit. Ik merkte haar voor het eerst op, kijkend naar BVN-tv op Bali. Ik weet niet zeker of Hoebert tot het Beste Van Nederland behoort maar de meteorologe is nog steeds op het NOS-journaal te zien.

Canada staat hoog op mijn reiswensenlijst. Mijn liefje en ik zouden het land graag van oost naar west doorkruisen met een kampeerwagen en de reis afsluiten met een cruise naar Alaska. De betreffende Capitool-reisgids werd reeds van voor naar achter en terug bestudeerd. Op zalm vissende bruine en zwarte beren in de nationale parken, orka’s en walvissen in Newfoundland en Vancouver Island, ijsberen in Alaska… Joehoe! Het gaat er ooit van komen.

Sinds ruim een week is de 2014-editie van Masterchef Canada op de Nederlandse buis te zien. Het programma houdt mij sinds de eerste uitzending in de greep. Duizenden amateurkoks gaven zich op. De Nederlandse kijker werd deelgenoot op het moment dat 25 kandidaten werden gekozen. Zij kregen het felbegeerde witte schort uitgereikt. Een flink aantal praatjesmakers kwam langs maar het kaf werd van het koren gescheiden.

De vaste jury bestaat uit drie chefs (van links naar rechts): Claudio Aprile, Alvin Leung en Michael Bonacini. Aprile werd geboren in Uruguay maar groeide op in Toronto; hij is daar chef-eigenaar van twee restaurants. Chef Leung is van Britse origine en groeide eveneens op in Canada. Zijn restaurant in Hong Kong Bo Innovation heeft drie Michelinsterren en Bo London heeft een ster. Leung (bijnaam The Demon Chef) spaart niemand. Bonacini komt oorspronkelijk uit Wales (UK) waar zijn familie een restaurant bezat. Hij volgde de hotelschool en deed zijn eerste kookervaring op in Londen’s prestigieuze Dorchester Hotel. Hij vertrok naar Toronto waar hij nu een aantal restaurants beheert met een co-chef en zakelijke partner.

Ik ben als reislustige Hollandse jaloers op burgers van het (Britse) Gemenebest. Op ieder van die geschatte 2.3 miljard personen! Zij kunnen over het algemeen visumvrij naar de 53 staten in het gebied reizen, hebben immigratievoordelen, mogen er werken en zich vestigen. Jonge, ambitieuze, goed opgeleide jongeren gaan graag overzee. Ik maakte het aan den lijve mee toen ik manager werd in Londen. In mijn team zaten onder andere een Amerikaanse, een Zuid-Afrikaanse, een Nieuw-Zeelandse en een Australische. Leuke, slimme meiden. Dat deden wij dat toch slechter met onze voormalige koloniën! Voor Indonesië hebben Nederlanders tot op de dag van vandaag een reisvisum nodig, werken en wonen is niet zomaar mogelijk.

Terug naar Masterchef Canada. De winnaar van het programma ontvangt de fel verlangde titel en een geldprijs van $100.000. De gekozen thuiskoks vormen een bont geheel: wit, zwart en bruin, met multiculti-achtergronden. Om een schort te winnen, was de instemming nodig van twee van de drie juryleden. Slechts twee kandidaten kregen een 'Ja' van alledrie: Tammy Wood en David Jorge. Hij is betonwerker met grote handen maar koken is zijn passie en zij is alleenstaande moeder van zes kinderen (haar echtgenoot kwam om bij een ongeval op het werk) die zichzelf culinair schoolde. Beide kandidaten komen uit Brits Colombia.

Inmiddels werden reeds 13 kandidaten geëlimineerd, in ruim een week. (Het lijkt de Nederlandse onderwereld wel?!) Er was een teamopdracht waar de amateurs in twee groepen voor medewerkers van Cirque du Soleil moesten koken. Mijn liefje en ik zagen in de jaren '90 enkele shows van dit illustere gezelschap. Daarna was er een teamopdracht waarbij ze een variatie van de traditionele poutine (proteïne, friet en jus) moesten bereiden voor honderden hongerige studenten van de universiteit van Voedingswetenschappen in Ontario.

De huidige Top12 van Masterchef Canada bestaat onder andere uit de vrouwelijke militaire veteraan Line die haar collega’s commandeert, de reusachtige ex-profvoetballer Jon ('Go Big or Go Home') die zijn sportcarrière in rook zag opgaan na een ernstige rugblessure, de trendy mode-ontwerper en eigenaar van een herenkledingzaak Michael die vindt dat zijn gerechten er net zo mooi moeten uitzien als hijzelf en de onstuitbare babbelkous Jennifer met een minderwaardigheidscomplex. Hun kookniveau ligt behoorlijk hoog. Wie-o-wie wordt de winnaar? Tammy en David zijn mijn favorieten.

De onderlinge spanningen in het gezelschap lopen regelmatig hoog op, Onder de amateurs vloeiden reeds tranen, mensen die zich onoverwinnelijk waanden kregen een tik op hun neus, de eerste pleisters werden geplakt, één amateurkok belandde zelfs in het ziekenhuis. Zelf doe ik af en toe een greep in de Kleenex-doos. “Are you Ready?” Yes, I am! Het worden boeiende zomerweken.